Bezoekverslag Hans Buijze en Luka Driessen aan de Ashram januari 2018

In januari van dit jaar waren Luka Driessen (17 jaar) en Hans Buijze (66 jaar) in de ashram. Hans was daar voor de vierde keer en Luka voor het eerst. Hans is vorig jaar heeft ook twee jaar geleden met de docenten gewerkt. Luka en Hans verbleven in het gastenverblijf in Alamelapuram, ze aten in het huis van de staf en gingen naar school in de school van de Ashram waarop ook kinderen uit de dorpen in de buurt zitten.

Dagelijks Leven
Iedereen is gezond en wanneer je op een cottage bent (en Luka was daar heel vaak als leeftijdgenoot van de oudste meisjes) heerst daar een goede sfeer. Men helpt elkaar, er wordt niet geruzied, er wordt veel gestudeerd en daarnaast gedanst, gelachen en gefeest.

Veel meisjes van de oudste groepen zijn bezig met de toekomst: een vervolgstudie of trouwen. En wie bepaalt dat dan? De familie of zijzelf?

Een niet geringe opdracht in een snel veranderende maatschappij.

Ik heb de indruk (het wordt allemaal niet zo openlijk besproken) dat de meisjes er nog voor het merendeel vanuit gaan dat hun huwelijk gearrangeerd zal zijn. En ze maken zich zorgen over hoe en wanneer en vooral de bruidsschat.

Luka verblijft veel op de cottage: het leven daar wordt vooral bepaald door school. En wanneer er geen school is, is het er ook een beetje saai.

Zoals Luka aangeeft: ‘ze maken niet veel mee. Op de ashram wonen is toch heel iets anders dan met mijn vriendinnen de stad in, winkelen, lekker koffie ergens gaan drinken,…..

Nieuwe leiding
Ramya (een jonge vrouw en moeder van 31 jaar en al als baby als wees in de Ashram) heeft sinds de dood van Krishnan de leiding van de Ashram. Ook Ranzjani (ook wees) is terug om te helpen in de leiding. Ze zijn nog erg zoekend: ‘vroeger waren we allemaal uitvoerders van wat Krishnan bedacht, nu moeten we het zelf doen’. Van echt nieuw beleid is nog niet veel te merken, men houdt vast aan oude en vertrouwde manieren van denken.

Maar de omgeving verandert wel: de overheid erkent de instelling nu en verbindt daar ook geld aan en een gigantische verantwoordingsplicht. Per kind krijgt de instelling een bepaald bedrag waarmee een gedeelte van de salarissen betaald kan worden van de mensen die er werken. Het is weliswaar nog lang niet genoeg maar de Ashram is niet meer totaal afhankelijk van sponsoren. Mede om die reden wordt ervoor gekozen meer kinderen toe te laten. Als criterium geldt nog altijd dat kinderen wees moeten zijn of uit een eenoudergezin moeten komen.

Wat ook verandert is de hogere leeftijd waarop de kinderen naar de ashram komen. Dat is niet altijd eenvoudig: het kost meer moeite kinderen op oudere leeftijd zich in te laten passen in het stramien van de ashram en de aansluiting met school is lastiger. Veel kinderen (met name straatkinderen) hebben nog helemaal geen onderwijs genoten als ze komen.

Ook nieuw is dat de vestiging in Kanyakumari alleen kinderen op mag nemen uit die stad.

En over die verantwoording: je kunt het zo gek niet bedenken of het moet opgeschreven worden: de maaltijden, de hoeveelheid rijst, de aanwezigheid van het personeel, alle uitgaven maar ook de per twee maanden te evalueren behandelplannen van de kinderen.

Financiën 
De financiële situatie van de Ashram is naar onze maatstaven nog steeds erg wankel. Er is totaal geen buffer voor bijzondere uitgaven en wanneer de inkomsten even verlaat zijn (bv. bij het innen van het schoolgeld van de leerlingen die van buiten de ashram komen) wordt gelijk de noodklok geluid en worden bijvoorbeeld de salarissen van de docenten niet uitbetaald. En die salarissen zijn al zo laag! Men is en blijft afhankelijk van buitenlandse sponsoren en ook daar is soms wat aan de hand: nieuw beleid, nieuwe mensen andere wensen. Maar men blijft optimistisch en gaat vol vertrouwen de toekomst in.

Werk op school
Luka en ik zijn vooral op school bezig geweest. Luka als een soort onderwijsassistent en ik als een soort lerarenopleider.

Doordat de salarissen zo laag zijn is er een groot verloop van mensen die er werken. Veel beginnende docenten, die soms met knikkende knieën en bij voorbaat boze gezichten een klas binnenkomen om daar op de manier zoals ze het zelf altijd ervaren hebben les te geven: streng, over de hoofden van de kinderen heen, gericht op reproductie. Je hoort het wanneer je langs de school loopt: overal groepen die ‘dreunen’: hardop stof nazeggen, herhalen, nog eens en nog eens.

Aanpak docenten
Wat ik doe is proberen vertrouwen te winnen bij de docenten, duidelijk te maken dat ik er ben om hen te helpen en ondertussen ook proberen hen duidelijk te maken dat ze door op deze manier te werken leerlingen kweken die weinig echt begrip krijgen van de stof en die zich ook niet al te aardig gaan gedragen. En dus oefenen met een andere manier van lesgeven. Een problematiek trouwens waar men langzaam maar zeker in heel India van bewust lijkt te worden.

En lukt dat dan in een maand: soms wel en soms niet. Maar voldoende om alweer plannen te maken voor de volgende keer

Fascinerende ervaringen
En heb je ook nog echt leuke dingen meegemaakt? Ja, heel veel zelfs.
Het is een voorrecht daar te mogen werken, het is vreugdevol docenten en leerlingen in deze situatie te mogen helpen. En daarnaast is zo’n echte inkijk in een stukje van de Indiase samenleving razend interessant.

Je krijgt te maken met het dagelijks leven (het functioneren van de gezondheidszorg, de soms heel ingewikkelde manieren waarop dingen geregeld zijn, de rangen en standen, de corruptie en heel concreet met het supergevaarlijke verkeer, de andere natuur (in konvooi rijden om een kudde olifanten), de smerigheid die mensen achter laten en waarop in India nog niet zoveel beleid gevoerd wordt, de hygiënische omstandigheden, de vele tempels, de devotie van de mensen in die tempels, de talloze feesten en last but not least de immer opgewekte Indische mensen en de honderden prachtige vogelsoorten.

Prachtig nieuws: campagne voor het schoolgebouw succesvol voltooid!

Op Oudejaarsdag bereikten we het streefbedrag van € 14.258  voor ons Schoolproject 2017!!
Met de reeds toegezegde subsidie door Wilde Ganzen, en een beperkte eigen bijdrage door de Ashram zelf is er nu garantie voor het bouwkapitaal, en voor de andere onderdelen van het project.
We zijn alle gevers heel erg dankbaar! Wij zijn dank zij jullie  erin geslaagd binnen de sluitingstermijn van onze actie voor het project (8 maart 2018) de financiering rond te krijgen. Had je nog aan dit project willen geven dan kan dat zeker nog wel onder vermelding van “Schoolproject 2017”, en zullen we de Ashram vragen hoe je donatie aan de school het beste te besteden. Onze aan Wilde Ganzen gevraagde subsidie van 50 % is echter over het reeds bereikte bedrag toegezegd.
Je kunt uiteraard ook een algemene gift voor de Ashram storten. Ook die zal goed besteed worden.
We verwachten dat de bouw spoedig na ontvangen van onze donatie door de Ashram  kan beginnen; we plannen de financiële  afhandeling voor eind februari-begin maart 2018. We houden jullie op de hoogte!

Bijna 2018: Nieuwsbrief en fijne feestdagen!

Er is weer veel nieuws uit India en de SVA! De laatste editie van de nieuwsbrief is vlak voor de Kerstdagen bij onze vaste donateurs in de bus gevallen.

U leest daarin onder meer dat de actie voor het schoolproject van dit jaar in volle gang is – dank voor alle bijdragen tot dusver, het gaat ongelooflijk hard en we zijn er bijna! Onderaan dit bericht leest u hoe u nog kunt doneren.

In de nieuwsbrief schrijft Hans Buijze over het India anno 2017 en welke gevolgen de veranderende maatschappij heeft voor de Ashram. Daarnaast zoekt SVA een nieuw bestuurslid – laat het ons weten als u interesse heeft!

Natuurlijk willen wij de nieuwsbrief ook met de bezoekers van onze website delen: Download hier NIEUWSBRIEF A4

De SVA wenst de Ashram en u allen een voorspoedig, gezond en gelukkig 2017 toe!

Wilt u nog doneren voor het schoolproject? Doe dit dan via onderstaand formulier of via banktransactie. Bedankt!

Schoolproject 2017

€14,258 of €14,258 raised

Het bouwen van een nieuw lokaal voor de school (die nu 15 lokalen omvat) is dringend noodzakelijk omdat sinds vorig jaar de school tot en met niveau XII (vergelijkbaar met HAVO/VWO) les mag geven en er reeds 10 leerlingen in „stage” XII ook al les krijgen. Voorheen werd onderwijs gegeven tot en met niveau X. Voor de leerlingen in de hogere leerjaren is ook passend schoolmeubilair nodig, en er moeten meer computers aangeschaft worden om het onderwijs te ondersteunen. Voor het vak sport zijn materialen nodig en er moet een naast de school gelegen veld verhard worden zodat er sportwedstrijden georganiseerd kunnen worden.

Wilde Ganzen subsidieert dit project voor 50%!
https://www.wildeganzen.nl/

Select Payment Method Loading...
Personal Info

Donation Total: €10

Geef gerust aan een Erkend Goed Doel

Stichting Vrienden Ashram is een Erkend Goed Doel. Dat betekent dat wij voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Zo weet u zeker dat wij bijdragen aan een betere wereld, zorgvuldig omgaan met iedere euro en verantwoording afleggen.

De kwaliteitseisen worden opgesteld door een onafhankelijke commissie. Toezichthouder CBF controleert of we aan de eisen voldoen. Zij checken ons ieder jaar en eens in de drie jaar worden we uitgebreid getoetst. Zo bouwen we samen aan een professionele en transparante sector waar u als donateur gerust aan kunt geven.

We zijn inmiddels met bijna 500 Erkende Goede Doelen. Samen vertegenwoordigen we ruim 80% van het geld dat de samenleving doneert aan maatschappelijke doelen. U herkent ons aan het ‘Erkend Goed Doel’-logo.

Meer weten over de kwaliteitseisen en de controle door het CBF? Kijk op geefgerust.nl

Schoolproject 2017

De actie ‘schoolproject 2017’  loopt. De kop is er af.
Het eerste geld is binnen, fantastisch! Maar er is nog heel veel geld nodig. Wil je helpen?
Mensen geven hun verjaardagsgeld  aan het schoolproject 2017!  Een idee voor jou?

En…. Stichting Wilde Ganzen verhoogd je bedrag met 50% .

Help je ons……….
Alvast heel veel dank.

Nieuwsbrief en fijne feestdagen!

Goed nieuws! De laatste editie van de nieuwsbrief is vlak voor de Kerstdagen bij onze vaste donateurs in de bus gevallen. U leest daarin onder meer dat wij een nieuw schoolproject gaan starten, vrijwilligers zoeken en een verslag van het recente bezoek van voorzitter Anne aan de Ashram.

Natuurlijk willen wij de nieuwsbrief ook met de bezoekers van onze website delen: download de nieuwsbrief 2016 hier.

Terwijl in Nederland de Kerstdagen er op zitten en wij ons opmaken voor de jaarwisseling, bereidt men in Tamil Nadu, en dus ook in de Ashram, zich voor op de jaarlijkse Pongal festiviteiten. Wilt u daar meer over weten? Lees dan eens door op deze informerende site!

S.V.A. wenst de Ashram en u allen een voorspoedig, gezond en gelukkig 2017 toe!